کودک ."" آسمان را به اندازه پنجره ای از اتاقش تجربه میکرد ....
به آبنبات وعده مامان برای پایان روشنایی روز فکر میکرد ...
پاهایش روی هم بود و انگشت اشاره را تا بینهایت در بینیش فرو برده بود
و درست آنسوی دیوار زمان پایان ظهر بود در ۱۳۸۷ .
بگو که مرا میشناسی ....
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
نوشته های پیشین
87/11/01 - 87/11/30
87/10/01 - 87/10/30
87/02/01 - 87/02/31
86/12/01 - 86/12/29
86/08/01 - 86/08/30
86/06/01 - 86/06/31
86/05/01 - 86/05/31
86/04/01 - 86/04/31
86/03/01 - 86/03/31
86/02/01 - 86/02/31
86/01/01 - 86/01/31
85/12/01 - 85/12/29
85/11/01 - 85/11/30
85/10/01 - 85/10/30
85/09/01 - 85/09/30
آرشیو موضوعی
سینما فلسفه روان شناسی .
پیوندها
تازه های ادبی
کاغذ کاهی ( یاسر )
حرفهای پرتقالی
فكر تازه ( دكتر پارسا )
نان روزانه ( محبوبه آب برین )
خر رسید زیبا و قوی ( منوچهر )
زرد ملجه ( محمد )
روز مرگی ( مهسا امرآبادی )
سیاه مشقهای یک ذهن خاکستری ( پوریا )
روزهاي طلايي زيتون ( آرزو )
شهریور 83
کافه عکس
خود آ ( نازنین )
آقا خره
کاک منتقد خودمان ( منتقدک )
شبگرد
بانوي شب ( پري )
روی آینه
FortMinor & LinkinPark
فتحی ..
اشکانه ( غزلک )
اسمانی ( ثریا )
طراح قالب:BlogSkin
POWERED BY:
BLOGFA.COM